Wat is ons statuut nog waard? Is het ooit iets waard geweest?
Velen onder ons hebben in de economisch barre tijden van de 70er jaren voor werkzekerheid gekozen. In ruil voor een zeer karig loon kozen we voor een baan bij de overheid, dikwijls noodgedwongen, we hadden immers een gezin om voor te zorgen. De belofte van de overheid aan zijn ambtenaren was immers werkzekerheid op lange termijn. Het geldelijke aspect zou op lange termijn ook zekere garantie’s inhouden nl: de graad van eerst aanwezend en het pensioen. Wij, personeelsleden hebben ons steeds aan deze overeenkomst gehouden! De overheid daarentegen blijkt van contractbreuk niet vies. Huurlingen uit de privé sector werden tegen zeer hoge lonen (één miljoen euro per jaar) aangetrokken om zonder enige vorm van controle of inspraak van wie dan ook een sociaal bloedbad aan te richten. Steeds weer opnieuw werden de statuten of contracten of hoe men het ook noemen wil éénzijdig en zonder enige vorm van verweer uitgehold. De bij statuut vastgelegde beloften van “De Staat” aan zijn ambtenaren worden op een hoopje gegooid en straal genegeerd. Kortom “De Staat” lijkt niet van plan zijn verplichtingen tegenover zijn ambtenaren na te komen. Waarom lijken onze heren en dames politici ziende blind? Is het niet hun verantwoordelijkheid om er op toe te zien dat “De Staat” zijn ambtenaren op een fatsoenlijke manier behandeld? Waarom doekte Dhr. Vande Lanotte het ministerie voor overheidsbedrijven op en stelde hij daarvoor in de plaats een staatssecretaris Dhr. Thuybens, een politiek groentje, aan? Voelde hij nattigheid? Zag hij deze grove afbreuk van het overheidsstatuut als een bedreiging voor zijn kandidatuur voor het eerste ministerschap? Niet alleen de rechten en verworvenheden van het personeel worden met de voeten getreden. Ook de rechten het vertrouwen en zelfs het privé-leven van de klant worden op onuitsprekelijke manier geschonden, hierover meer in een volgend bericht.
U kan PostmanX steeds mailen op postmanx@mail.com
Ps: Wees zeer voorzichtig met het mededelen van uw identiteit, het totalitaire, nietsontziende aan huurlingen overgeleverde Postbedrijf spaart kosten noch moeite om klokkenluiders op te sporen!